Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 

Μυοσκελετικός Πόνος – Μύθοι και Πραγματικότητα

https://faretra.info/2020/09/30/mioskeletikos-ponos-mithoi-kai-pragmatikotita-grafei-o-christos-gogos/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΟΣΦΥΟΠΥΕΛΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ Ο οσφυο-πυελικός ρυθμός αφορά σε ένα ειδικό, οργανωμένο πρότυπο κίνησης που xαρακτηρίζεται από το συντονισμό της περιοχής της οσφύος και των ισχίων που συνδέονται με τη λεκάνη κατά την κίνηση κάμψης-έκτασης της σπονδυλικής στήλης (ΣΣ), 1-3 όπου παρατηρείται πρόσθια και οπίσθια κλίση της λεκάνης. 4  Πρόκειται, δηλαδή για την αρμονική συνεργασία κορμού, πυέλου και ισχίων που αποτελούν ένα ευέλικτο, δυναμικό σύνολο που προσαρμόζεται στις όποιες απαιτήσεις για στάση, βάδιση και επιβίωση γενικότερα. 5 Η πυελική ζώνη συνδέει το σκελετό του κορμού με τα ισχία. Αποτελείται από δύο ανώνυμα οστά που συντάσσονται εμπρός με την ηβική σύμφυση και πίσω με τη σπονδυλική στήλη, με την παρεμβολή του ιερού οστού με τις ιερολαγόνιες αρθρώσεις. 6  Η συσχέτιση της πυέλου και της οσφυϊκής μοίρας βασίζεται στο ότι, η οσφυϊκή μοίρα της ΣΣ εδράζεται στο ιερό οστό. Τα ισχία υποβαστάζουν τη λεκάνη και δέχονται αθροιστικά όλες τις ροπές που τους διοχετεύονται από το ι...
Κάταγμα colles Το κάταγμα colles αφορά σε κάταγμα του περιφερικού άκρου της κερκίδας. Από την εποχή του Ιπποκράτη εως τον 19ο αι. τα κατάγματα αυτά εκλαμβάνονταν, λανθασμένα, ως εξαρθρήματα του καρπού (Peltier, 1984). Η παλαιότερη ακριβής περιγραφή του κατάγματος έγινε από τον Pouteau. Δεν έτυχε ιδιαίτερης προσοχής εκτός Γαλλίας. Ο Abraham Colles, το 1814, βασισμένος στην κλινική εικόνα, περιέγραψε το κάταγμα και πιστώθηκε το όνομά του (Patel & Paksima, 2010). Κύρια αιτία είναι τα ατυχήματα (πτώση στο επηρεαζόμενο άκρο, άμεση πλήξη, βία), ενώ ως ενοχοποιητικοί παράγοντες αναφέρονται: •           Κακής ποιότητας οστό ( οστεοπόρωση) •           Έλλειψη ασβεστίου και βιταμίνης D •           Μετεμμηνόπαυση (έλλειψη οιστρογόνων) •           Μειωμένη μυïκή μάζα •    ...
Κύφωση (Kyphosis) Ιστορικό της νόσου Πρώτος ο Ιπποκράτης (460 – 375 π.Χ.) χρησιμοποίησε τον όρο «κύφωσις», για να περιγράψει τις στρεβλώσεις των κυρτωμάτων της ΣΣ Ο Παύλος ο Αιγινίτης (7ος αι. μ.Χ) ασχολήθηκε συστηματικά με την κύφωση και σκολίωση της ΣΣ χρησιμοποιώντας ξύλινους νάρθηκες το 1741, ο Nicolas Andry επισήμανε το ρόλο της κακής στάσης στις παραμορφώσεις της ΣΣ το 1772, ο Levacher Τ. δημοσιεύει τα σχέδια ενός κηδεμόνα για συνεχή έλξη σε περιπατητικούς ασθενείς το 1920, ο Scheuermann H . περιέγραψε τα κλινικά ευρήματα της οντότητας αυτής το 1964, ο Sorensen όρισε τα ακτινολογικά ευρήματα αυτής της κατάστασης   Αιτιολογία Νεανική – εφηβική κύφωση: Ορθοστατική (λειτουργικής φύσεως) Νόσος του Scheuermann (οστεοχόνδρωση σπονδυλικής στήλης), ιδιοπαθούς αιτιολογίας Συγγενής (δυσπλασία ΣΣ κατά την εμβρυακή ανάπτυξη) Ενήλικες Εμφανίζεται στα πλάισια νόσων όπως: Οστεοπόρωση (Hyperkyphosis) Λοιμώξεις Εκφυλιστικές αλλοιώσεις Φλεγμ...